Тыва поэзияның дээжизи

    0
    3

    Айлаңмаа Хертек,
    Тываның чогаалчылар эвилелиниң кежигүнү.

    * * *
    Сеткилимниң амыргазы
    Сени кый дээн.
    Бай-ла-Тайгам сыгыргазы
    Байыр сөңнээн.

    Ынакшылым мөңге ыры —
    Хөлчүңүмде.
    Ыдыктыг бай төрээн черим —
    Хөңнүмейде.

    * * *
    Таалың долу кежик аазап,
    Талыгырже кый деп чалаан
    Чиргилчинни эскерип кааш,
    Чииремнеп, чүрээм серт дээн.

    Хоозун күзел даглар баштап,
    Хостуг-шөлээн ужуп чорзун.
    Дээди шынны чалгын кылгаш,
    Делгем оруум бодум изээйн.

    * * *
    Ынакшылдың хемежиги,
    Ылгын аът дег, аскымндып,
    Амыдырал – шапкын хемге
    Ааттынып, өпейлетти.

    Хүн-эдерер ону көргеш,
    Хүлүмзүрүп, холун чайды.
    Хемежикте ийи эшкииш –
    Кежик-чолдуг бистер-дир бис.

    * * *
    Карак чажы мөндүш дээнзиг,
    Хадың чулуу бүлдеш кынды:
    Ханы бодал мени бектээн.

    Хомус шелген дамыракка
    Хомудалын сөглеп чадаан
    Коңгурааның бажы доңгак.

    Ынакшыл деп делегейниң
    Ынды-ужу көзүлбестээн:
    Ыстаан чүрек ыызын төккен.

    Элдээртиг

    Шоглап келген булуттарның сүргүнүнден
    Чоргаар ай-даа ол-бо былдап, ырап бар чор:
    Шолук сеткили кокпазындан кичээнгензиг.

    “Алдын балык” аразында бичии байлаң
    Агым удур бар-ла шаанче чүткүвүшаан:
    Амыдырал дошкун ойнун билип каанзыг.

    Реклама