Тыва поэзияның дээжизи

    0
    0

    Урана Куулар,
    Тываның чогаалчылар эвилелиниң кежигүнү.

    Бодумну бе?
    Куу дээрниң
    Кызыгаар чок делгеминде
    Кударанчыг чаңгыс булут
    Кымны меңээ сагындырды?
    Бодал, сагыш куюмнаткан
    Бодумну бе?

    Уйгу читкен
    Уйгу читкен…
    Удуп чадап пат-ла болдум.
    Ужурул чүл,
    Ужу-бажы чогум кайдал?
    Угаанымда үен-даян
    Угдунмас хөй бодалдар бе?
    Ужурашпайн барганымдан
    Ундаралдың уржуу ол бе?
    Уттундурбас, башта сиңген
    Уяранчыг аялга бе?
    Уйгу читкен
    Ужуру чүл?

    Чааскаанзырал
    Чааскаанзырал –
    Чарылбастаан мээң эжим.
    Чааскаанзырал –
    Чанымче бээр чедип келем.

    Чүге мени кагбастадың,
    Чүнү бодап олур сен че?
    Чааскаанзырал, чааскаанзырал
    Чаңгыс сеңээ бүзүрээр мен!

    Бурууң-дур
    Кажан дүне удуттунмас апарза,
    Караңгыда чаңгыс бодуң артсыңза,
    Карактарың шийипкештиң, улуг тын –
    Каттырымзап, шырай-арным чырыш дээр.

    Ыржым кежээ кударанчыг апарза,
    Ырак дээрни эргий топтап көрзүңзе,
    Ында бир-ле чаңгыс сылдыс чивеш дээр –
    Ынчан мени муңгак сактып келир сен.

    Мени дыңна, будулдурбайн билинден,
    Мени уттуп шыдавас сен, хоржок сен.
    Чоктап келир сарын үең черле бар, –
    Чорудупкан бодуң шоруң, бурууң-дур.

    Реклама